Wat ik geleerd heb op school

sum es est

read - read - read

wandelen is wederkerend

sumus estis sunt

subductie, figuurzaag

Boeddha, hamartia

boombladerenherbarium

schade bis Montag

je kunt niet delen door nul

er moet brood op de plank

het vak is om je heen

als je geraakt wordt, ben je af

het is niet Archilles maar Achilles

taart is spanning, kabouters zijn stroom

1 - 1 - ½ - 1 - 1 - 1 - ½ 

tekenen doe je met potlood

een gedicht is een gedicht

als de schrijver zegt

het is een gedicht

Er is een man gebroken

Er is een man gebroken

Niet heel ver hiervandaan

Op een bewolkte donderdagmiddag

Het zou bijna sneeuwen gaan

Het was op straat

Daar waar de Ferdinand Bol kruist met de Albert Cuyp

Precies daar is een man gebroken

Het was nauwelijks te zien van buiten

Er waren mensen, genoeg mensen

De verkoper van de bloemenkraam

Het meisje dat een meter later

Voor hem aan de kant zou gaan

De man in pak die belde

Zij met de ratelende fiets

Maar dat een man daar zomaar brak

Niemand merkte iets

Daar waar de Ferdinand Bol kruist met de Albert Cuyp

Wordt nog onaangedaan gelopen

Maar wie het weet, zal altijd voelen

Hier, hier is een man gebroken

Pols gebroken

Pols gebroken | Wat ik ontdekte dat in meer of mindere mate lastig is met één hand

Douchen, neus snuiten
Ctrl alt delete
Cadeaus inpakken, eitjes bakken
Bladeren in een boek

Paprika's snijden en avocado's
Jeuk aan je rechter schouderblad
Iets uit je linker broekzak halen
Applaus

En, het drama ook niet overdrijven
Rug afdrogen
Pleisters plakken
Scripties schrijven

Fatsoenlijke woningloze

Alleen in deze kamer kan ik wonen
Nooit vind ik ergens anders onderdak
Mijn slaapplaats hoest ik op uit eigen zak
De echte huizen zijn voor echte lonen

Alleen in deze kamer kan ik wonen
Zolang ik weet dat ik in Amsterdam
Binnen de ring, geen vast contract kan tonen
Is alle woede vruchteloze gram

Het zal lang duren, maar de tijd zal komen
Dat ik gezeten in dit hok in Mokum-Noord
Bekijk hoe deze hippe wijk gesmoord wordt
Ik mij opricht naar de lege Prinsengracht
Met waardeloze huizen, en ik lach
Omdat gerechtigheid mij toebehoort

Geïnspireerd door het televisieprogramma 'Tatataal' met de fantastische rubriek 'Beter dan Gorter', ook wel eens 'Korter dan Gorter' genoemd trouwens, Gorters 'Mei' heeft namelijk 4381 regels.

Ik schreef ook:

• 'Het huwelijk': 'Toen hij bespeurde hoe de nevel van de tijdlijn / de avond in een klik had weggezogen...' Lees verder
• 'De supermarkt': 'Natuur is voor de fitgirlscene en vega's / en dan, wat is natuur nog in je land?...' Lees verder
• 'Sonnet': 'Ik ben een trut in 't diepst van mijn gedachten / ik zie de aarde...' Lees verder
• '3G': 'Hier zit ik achter mijn gintonic glas / mij onnoemlijk te vervelen...' Lees verder
• 'Besluiteloosheid': Denkend 'als ik slaap kan ik niet eten / en eten heb ik weer geen tijd voor slaap...' Lees verder

De supermarkt

Natuur is voor de fitgirlscene en vega's
En dan, wat is natuur nog in dit land?
Een hapje alg, de zaadjes van een plant,
Gojibessen, fruit en wat omega's.

Geef mij het slechte, dodelijk eten,
En het zonder passie versgebakken brood,
De suikers, nooit zo fijn als dan ze, bespoten
Vol E-nummers, goed op smaak gekregen

Alles is eetbaar voor wie niets raars verwacht,
Het meeste is te vreten zonder zorgen
Omdat je toch, opeens, bezwijkt aan een infarct.

Dit heb ik bij mijzelve overdacht,
Hongerig, op een katerige morgen,
Domweg gelukkig, in de supermarkt.

Geïnspireerd door het televisieprogramma 'Tatataal' met de fantastische rubriek 'Beter dan Gorter', ook wel eens 'Korter dan Gorter' genoemd trouwens, Gorters 'Mei' heeft namelijk 4381 regels.

Ik schreef ook:

• 'Het huwelijk': 'Toen hij bespeurde hoe de nevel van de tijdlijn / de avond in een klik had weggezogen...' Lees verder
• 'Sonnet': 'Ik ben een trut in 't diepst van mijn gedachten / ik zie de aarde...' Lees verder
• 'Fatsoenlijke woningloze': 'Alleen in deze kamer kan ik wonen / nooit vind ik ergens anders onderdak...' Lees verder
• '3G': 'Hier zit ik achter mijn gintonic glas / mij onnoemlijk te vervelen...' Lees verder
• 'Besluiteloosheid': Denkend 'als ik slaap kan ik niet eten / en eten heb ik weer geen tijd voor slaap...' Lees verder

Het huwelijk

Toen hij bespeurde hoe de nevel van de tijdlijn
De avond in een klik had weggezogen
De accu had geleegd en hem had voorgelogen
Toen stopte hij met scrollen in tranen en venijn

Hij zuchtte en stond op en zei ‘wees eens een vent’
En nam zich plechtig voor geen soggen meer te dulden
En zag toen dat berichten zijn iPhone weder vulden
En hoe het scherm rood oplichtte met ‘accu 2%’

Maar leeggaan deed het niet, al syncte hij met laptop
En tergde het hem telkens met lichtflits en geluid
Al deed hij het beginscherm weer aan en dan weer uit
En trilde het non stop, maar laadde toch weer op

Hij dacht ik gooi het stuk en spoel het door de plee
Ik verwijder Instagram en Tinder helemaal
En als ik iets wil delen, vertel ik een verhaal
En op een online friend request zeg ik dan voortaan nee

Maar uitloggen deed hij niet, want tussen droom en daad
Staan angsten in de weg en praktische bezwaren
En ook ‘niets willen missen’, dat niemand kan verklaren
En dat zelfs ’s avonds komt, wanneer men slapen gaat

Zo gingen jaren heen. De smartphones werden groot
En camera’s die zagen hoe hij die nooit iets miste
Alleen zat bij het vuur, zijn surfhistorie wiste,
Een naar-links-geswipete en vervaarlijk aanblik bood

Geïnspireerd door het televisieprogramma 'Tatataal' met de fantastische rubriek 'Beter dan Gorter', ook wel eens 'Korter dan Gorter' genoemd trouwens, Gorters 'Mei' heeft namelijk 4381 regels.

Ik schreef ook:

• 'Sonnet': 'Ik ben een trut in 't diepst van mijn gedachten / ik zie de aarde...' Lees verder
• '3G': 'Hier zit ik achter mijn gintonic glas / mij onnoemlijk te vervelen...' Lees verder
• 'Besluiteloosheid': Denkend 'als ik slaap kan ik niet eten / en eten heb ik weer geen tijd voor slaap...' Lees verder
• 'De supermarkt': 'Natuur is voor de fitgirlscene en vega's / En dan, wat is natuur nog in dit land? ...' Lees verder
• 'Fatsoenlijke woningloze': 'Alleen in deze kamer kan ik wonen / nooit vind ik ergens anders onderdak...' Lees verder

Sonnet

Ik een trut in ’t diepst van mijn gedachten

Ik zie de aarde, hoog vanaf mijn troon
Beoordeel ieder mens met spot en hoon
Wens narigheid uit diepst gevoelde krachten

Ben veelal bezig ieder te verachten
Hooghartig vaak, en agressief van toon
Ik ben geen god, nee eerder een demoon
Ik ben een trut in ’t diepst van mijn gedachten

Maar als het moet dan lijk ik geenszins boos
Dan glimlach ik heel vriendelijk en mak
En is het net of ik dat alles meen

Gedachten schijnen zelden erdoorheen
Het diepste komt haast nooit aan ’t oppervlak
Al komt het af en toe behoorlijk close

Geïnspireerd door het televisieprogramma 'Tatataal' met de fantastische rubriek 'Beter dan Gorter', ook wel eens 'Korter dan Gorter' genoemd trouwens, Gorters 'Mei' heeft namelijk 4381 regels.

Ik schreef ook:

• 'Het huwelijk': 'Toen hij bespeurde hoe de nevel van de tijdlijn / de avond in een klik had weggezogen...' Lees verder
• '3G': Hier zit ik achter mijn gintonic glas / mij onnoemlijk te vervelen...' Lees verder
• 'Besluiteloosheid': Denkend 'als ik slaap kan ik niet eten / en eten heb ik weer geen tijd voor slaap...' Lees verder
• 'De supermarkt': 'Natuur is voor de fitgirlscene en vega's / En dan, wat is natuur nog in dit land? ...' Lees verder
• 'Fatsoenlijke woningloze': 'Alleen in deze kamer kan ik wonen / nooit vind ik ergens anders onderdak...' Lees verder

Besluiteloosheid

Denkend ‘als ik slaap kan ik niet eten

En etend heb ik weer geen tijd voor slaap’
Geknor dat wisselt aldoor met gegaap
Het pad van bed naar koelkast is versleten

De kruimels op de plek waar ‘k heb gezeten
Bewijzen dat ik eens ben opgestaan
En de kreukels in mijn dekbed zijn waaraan
Men ’t dommelen zo-even af kan meten

Even, als ik met de verpakking kloot
Zie ik korte flits een graf
Bezin ik een seconde op het leven

Maar echt, die onmacht duurt maar even
Dan haal ik snel het plastic ervan af
En denk ik eigenlijk nooit meer aan de dood

Geïnspireerd door het televisieprogramma 'Tatataal' met de fantastische rubriek 'Beter dan Gorter', ook wel eens 'Korter dan Gorter' genoemd trouwens, Gorters 'Mei' heeft namelijk 4381 regels.

Ik schreef ook:

• 'Het huwelijk': 'Toen hij bespeurde hoe de nevel van de tijdlijn / de avond in een klik had weggezogen...' Lees verder
• '3G': Hier zit ik achter mijn gintonic glas / mij onnoemlijk te vervelen...' Lees verder
• 'Sonnet': Ik ben een kreng in 't diepst van mijn gedachten / ik zie de aarde hoog vanaf mijn troon...' Lees verder
• 'De supermarkt': 'Natuur is voor de fitgirlscene en vega's / En dan, wat is natuur nog in dit land? ...' Lees verder
• 'Fatsoenlijke woningloze': 'Alleen in deze kamer kan ik wonen / nooit vind ik ergens anders onderdak...' Lees verder

Mensch, durf te leven!

Ik schreef eerder een ollekebolleke met het zeslettergrepige 'meningsverzwijgingsrecht'. En een stapel limericks.

Meningsverzwijgingsrecht

Groepsfoto, gemaakt bij opnames van 'Dit is stom'.

De gemoederen lopen steeds hoger op. In het vluchtelingendebat, in de zwartepietendiscussie en weet ik het in welke strijd nog meer. De een pleit in een ellenlange facebookstatus voor meer mededogen, de ander in CAPS LOCK voor eigen-volk-eerst. Ik begrijp dat jullie al weken met de vraag zitten, 'maar wat vindt Lotte dan'? 'Vindt Lotte wel iets?' Ja hoor, natuurlijk, wat denk je.

Ik vind ook iets
Iedereen vindt dat ie
Overal recht op heeft
Recht op een mening en
Recht op gesticht

(Maar) eigenlijk vind ik het
Meningsverzwijgingsrecht
Van al die rechten het
Meeste een plicht

Lees hier het ollekebolleke over niezen. Mensch, durf te leven!

"Festina lente"

Dit is een liedje. Ik geef toe, het is wat behelpen, zo zonder begeleiding en melodie. Maar toch vind ik het meer een liedje dan bijvoorbeeld een gedicht (of een rijmpje of een boek). Denk er zelf maar muziek bij. Iets met een gitaar, een stevig ritme en een behoorlijk chagrijnige stem.

Festina lente

Al op de eerste mooie dagen
Als de zon ons gaat behagen
En de mensen weer gaan vragen
'Wordt het morgen ook zo warm?'

Als de eersten al weer hoopvol
In te korte broeken lopen
Als terrasjes weer geopend
Krijg ik kriebels overal

Want dan moet ik er weer uit en
Moet ik lenteliedjes fluiten
Moet ik hoe dan ook naar buiten
Als ik maar blij ben en geniet

Moet ik living in the moment
Pluk de dag en leef je droom zijn
Moet ik zen, mezelf en zo zijn
En dat kan ik helemaal niet

Heb geen idee hoe dat dan moet
Hoe volg je in vredesnaam je gevoel?
Hoe gaat sereen, hoe doe je mindful?
Hoe beleef je met gemak?

En hoe kom ik op zo'n plaatje
Waar een facebookpage dan later
Met Comic Sans of met Candara
Een gedichtje over plakt?

Flikker toch op man, met je zomer
Laat de herfst maar gauw weer komen
Laat het stormen, laat het stromen
Koud en naar, daar houd ik van

Zodat ik als het buiten giet
Binnen knus en zonder kriebels
Lekker zonder te genieten
Bij de kachel zitten kan

Bus

Ik zit in de bus en de zon schijnt voorzichtig, maar fel door de ruiten. Ik zie mensen knijpen, hun handen verveeld voor hun ogen. Tegen de stralen. Ik voel ook hun blijvende denken met fronsende wenkbrauwen, 'het is te warm'. 'Nee,' denk ik, 'het is te koud.'

De wereld is een schouwtoneel

Het gebeurt niet zelden dat ik na een film -  nadat ik ademloos de oneindige aftiteling heb bekeken – de zaal uit loop zonder het gevoel dat de wereld echt bestaat. Het is een grappig gevoel, alsof je nog verder leeft in de film.

Soms stel ik me zittend op een bankje en kijkend naar alle mensen voor dat iedereen die ik zie acteur is, alles een groot toneelstuk en alleen ik er niet bij hoor. Vaak is het een beroerd toneelstuk en speelt tenminste de helft van de acteurs zijn of haar rol bijzonder slecht. Op het script valt ook wat af te dingen: er lopen te veel ongeloofwaardige personages rond. Ik probeer te bedenken wat de regisseur in hun oor roept, ‘kijk nu op je horloge!’ ‘Nu! Loop fluitend richting die boom!’ De acteurs moeten nog veel leren, ze kijken te opzichtig, ze fluiten te geforceerd. Ik, zittend op het bankje naast de boom heb alles door en glimlach.

Mooier nog is het als je per ongeluk in een scène belandt. Deze situaties zijn van de betere toneelschrijvers. Ik begrijp nog steeds niet wanneer ze waar optreden, maar dat maakt het juist betoverend mooi. Deze situaties zijn de aanleiding tot de – nu nog uit slechts twee gedichten bestaande – serie ‘zomaar op straat’.

Zomaar op straat

Vandaag zag ik man

Lopen met een bos

Rood-grijze chrysanten

Huilend op straat

Liep hij zomaar mijn blikveld in

En ik begreep niet waarom

Hij huilde

Zo langzaam met dikke druppels

Liep hij mijn blikveld uit

Ik legde bedachtzaam een woord

Voor dertig punten

Scène

Ik zag een jongetje tegen de keiharde wind in rennen

(Het ging niet zo snel)

De armen van zijn vader in

Je zag aan alles

Dat er lang was gezocht

Naar het perfecte decor

En zachtjes hoorde ik

De ontroerende muziek

‘Cut’ riep de regisseur

‘Kut’ fluisterde ik

Er was geen regisseur

Je mag de serie aanvullen als je wilt. Kom maar op!

Iets met hoe de tijd

Iets met hoe de tijd

Steeds sneller gaat en

Facebook

Als jij dit gedicht nu

Even afmaakt

Dan ga ik

Vul hier een werkwoord in

November 2013

Per ongeluk

De boeken die ik lees

De mensen die ik langzaam kennen ga

Maken mij bang

Altijd als ik lach

Omdat iemand grappiger is dan ik ben

Ben ik bang

De angst maakt dat ik kijk

Zie wie zij zijn (gaan)

Wie ik zou gaan zijn

De angst laat mij verstijven

Niet meer per ongeluk zijn

Wie ik altijd was

November 2013

Zere vingers

Een warme tinteling

In mijn binnenste

Als een kind

Volop

Zin in kerstmis

Zo mooi kijk ik rond

Naar de plek waar ik ben

De mensen

Volop

Bezig met erbij zijn

Mijn vingers zijn koud

Doen pijn door het ijs

Misschien het toch

Loslaten

En moet ik toch bezig zijn

Met het moment

In plaats van het vastleggen van

Het moment

Volop het moment

November 2013

Tv

Jij hebt een mening en zij knikken
discussiëren weten alles
snappen duidelijk veel meer dan ik
al twijfel ik wel eens

of dat het geval is

Wonderbaarlijk vind ik het
hoeveel meningen er zijn
zeker in vergelijking met

hoeveel mensen er zijn
die iets weten

Daar zit jij dan en iedereen luistert
hard te knikken of zacht te fluisteren
dat er dingen zijn die zijn vergeten
soms denk ik wel eens dat het een gevaar is
maar wie ben ik om te zeggen dat dat waar is

September 2013

Het borrelt

Ze liep de gang door
voelde een glimlach
opborrelen vanuit haar buik

Ze voelde zich trots
alleen en toch blij
haar zelf te zijn

In haar gedachten
zocht ze zijn blik
van verstandhouding

Hij snapte dit

Oktober 2013

Mijn school

Door de glazen muren bij de deuren

Hoor ik klassen zuchten, leraren zeuren

Loop ik door de gangen

Zie ik mensen zich vervelen

Hangend in de aula

De aula die te klein is maar zo fijn is

Om te zijn

Door de gangen langs lokalen

Weet ik alles, ken verhalen

Weten mensen wie ik ben

Ook als ik heel normaal doe

Ken ik zoveel gebeurde dingen

Dingen die voorbij zijn, al voorbij zijn

Maar zo fijn

Door de glazen muren bij de deuren

Hoor ik klassen zuchten, leraar zeuren

Leraar roepen, klassen lachen

Agenda’s pakken, zichtbaar zuchten

Dag na dag op het ’t Bornego

Het Bornego dat klein is, voorbij is maar zo fijn is

Dat zo vanzelfsprekend is

Dat ik het nooit vergeet

Augustus 2013

Untitled

'Zou het me lukken om een sonnet te schrijven?' dacht ik tijdens het leren van Engels. 'Probeer het maar,' zei het andere stemmetje in mijn hoofd. En zo had ik voor mezelf een missie bedacht. Op internet zocht ik het rijmschema en het ritme op en begon toen te schrijven. In het begin was het een ongelooflijk gepruts om de goede klemtonen van de juiste rijmwoorden op de daarvoor bestemde lettergrepen te krijgen,  maar uiteindelijk had ik er toch een soort van sonnet uit geperst.

'Kijk, missie 1 geslaagd :),' typte ik aan Christy die op dat moment toevallig online was op Facebook. 'Keurig,' antwoordde ze, 'en wat is missie 2?' 'Ja, die moet ik nog even verzinnen.' Het was een moment stil en toen typte ik de gevaarlijke zin, 'als jij een missie verzint, zorg ik dat het me lukt.' DOMME TEKST flitste het meteen door m'n hoofd, maar ik nam me voor dat als de uitdaging niet spring van een flat of eet een slak was, ik het net zo lang zou proberen tot het lukte. Mijn buik vulde zich dan ook met spanning toen ik het -normaal gesproken niet zo'n zinderende- zinnetje, 'Christy is aan het typen...' zag staan. Ploink, 'schrijf een schilderij.'

Een poging tot het schrijven van een schilderij.